Küllerimden Doğarken

Tuğba Özkan

31.07.2026

Bu kitabı elime aldığımda güzel bir hikâye okuyacağımı düşünmüştüm, ama sayfalar ilerledikçe aslında kendime doğru bir yolculuğa çıktığımı fark ettim. “Küllerimden Doğarken”, bana bazen en büyük yeniden doğuşların en derin yaralardan filizlendiğini hatırlattı. Bazı cümlelerin altını çizmedim; çünkü onları doğrudan kalbime yazdım. Her satırında cesaret, umut ve vazgeçmeyen bir ruh vardı. Okurken kimi zaman boğazım düğümlendi, kimi zaman da içimde uzun zamandır hissetmediğim bir güç uyandı. Bu kitap bana şunu fısıldadı: İnsan bazen tamamen dağıldığını sanırken, aslında yeniden kuruluyormuş. Küllerinden doğmak bir masal değil, insanın kendine yeniden inanmayı seçtiği en gerçek yolculukmuş. Bu kitabı kapattığımda sadece bir kitabı bitirmedim; içimde uzun süre yaşayacak duygularla baş başa kaldım. Bazı kitaplar okunur ve biter… Bazıları ise insanın ruhunda iz bırakır. Benim için “Küllerimden Doğarken” tam da böyle bir kitap oldu. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş