çeriye
Kitapkurdu
jose saramago'nun isabetli ve farklı bir içerik seçimi var romanlarında..
bireysel bir körlüğü metafor olarak kullanıp bunun topluma nasıl yayıldığını anlatıyor kitap.. ve bu körlük sanıldığının aksine bembeyazdır.. toplumda kendini farkettirmeyecek kadar zararsız görünen ama tüm toplumu saran ahlaki ve vicdani problemlerin metaforu olan bu beyaz körlüe yakalanmayan tek kişi doktorun karısıdır.. tüm şehir kör olmuştur ancak o görmektedir.. çünkü toplumdaki vicdani sorumluluğunu yitirmemiştir.. çünkü hala insani bakış açısıyla bakabilmektedir..

ve ne zaman ki toplum birbirine duyarlı hale gelir işte o zaman şehre yayılan körlük geçer..
asıl görülmesi gerekene duyarsız kalmayınca nesneleri görme imkanı bulur insanlar..
özetle insan olmaya yerinde bir eleştiri getiriyor bu roman..
okunası..