kubraornek
Kaşif
iki günde bitirilebilecek kolaylıkta bir kitap. bir anı-roman. açıkçası okumayı tercih edeceğim bir kitap değildi, birisine verilmek üzere elime geçince okumak istedim. vakit kaybı diyemem, çünkü yazar hakkında bilgi sahibi olmuş oldum. fakat bu zamana kadar yapmış olduğum okumalar, ölüm gibi derinlikli ve insanın kendisi yaşamadan hep muğlak kalacak bir hakikat karşısında kitap bana çok sığ geldi. şunu çokça hissettim, İslam bize teselli oluyor. ahiretin varlığı, sevdiğimiz insanların yok olmadığı ve kavuşulabileceği umudu bir teselli. inanmayan insan açısından ölümü okumuş oldum ve bazı yerler bana komik dahi geldi, etkilenmek şöyle dursun. o yüzden çok ciddiye de alamadım. yazara katıldığım tek nokta, kaybettiğimiz sevdiklerimize duyduğumuz özlem. ve onunla başa çıkmaktaki zorluğumuz. ama yine bunu çok daha derinden hissedeceğimiz daha edebi, daha kalbe tesir edecek eserler var. kazanımım, bulgar kültürü ile benzerliğimizi fark etmekti. ve bir daha bu yazarın kitabına yaklaşmamak.