aynur özçelik
Kitapkurdu
Eser Gürpınar'ın kaleminin gücünün ispatı niteliğinde. Her tasviri bir zaman tünelinde dönemi dışardan seyrediyor hssini çok net yaşatıyor. Sona doğru dağılan, ana karakterden ve konudan uzaklaşıyor olması okuru şaşırtsada ifadelerinin kuvveti kitabı bırakmaya engel oluyor. Bir Tampınar kılasiği olan uzun cümleler okuru ölçen gizli bir strateji olsa gerek...