Paddy Clarke Ha Ha Ha

Önder Ercan

06.08.2026

İlk sayfalarda dağınık, olay örgüsü zayıf ve yalnızca bir çocuğun günlük yaşamını anlatan bir roman okuyormuş hissine kapıldım. Devam etmekte oldukça zorlandım. Neredeyse 100 sayfa bu şekilde ilerledi. Tekrarlayan cümleler, konu atlamaları ve önemsiz gibi görünen ayrıntılar başta yorucuydu. Fakat belli bir aşamadan sonra konuya dahil oluyorsunuz. Bu süreç fazlasıyla sabır istiyor. Roman, 10 yaşındaki karakterin gözünden anlatılıyor, yetişkin okura hiçbir şeyi doğrudan açıklamıyor. Aslında bir boşanma hikayesinden çok, çocukluğun sessizce sona erişini anlatıyor. Paddy’nin anlayamadığı aile içi çatışmalar, anne ve babasının giderek bozulan ilişkisi ve evin yavaş yavaş dağılışı, satır aralarından okunuyor. Kitabın en sarsıcı yanı da bu; çocuk anlatıcı yaşanan trajediyi tam olarak kavrayamazken okur, onun kaybettiği güven duygusunu derinden hissediyor. Çocuk tasavvurunun, fark edilmesi zor ayrıntılarla nasıl şekillendiğini gösteren güzel bir roman. Bitirince karakter için yüreğim burkuldu. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş