Bir İdam Mahkumunun Son Günü
Bir İdam Mahkumunun Son Günü Ürüne Git
elanur izgin
Kitapkurdu
Çok etkilendiğim ve üstüne çok düşündüğüm bir kitap oldu. Sayılı günler ilginçtir. Normalde insan için çok yavaş geçmesi gerekir. Bir idam mahkumu için ise çok fazla hızlı.. Ama bu hikâyede sanki aynı anda hem hızlı hem yavaş akıyor. Günler tükeniyor, fakat her dakika ağırlaşıyor. Ben olsaydım ne yapardım diye düşündüm. Sanırım sürekli hayal kurardım. Bir daha asla yaşayamayacağım anları, gerçekleştiremeyeceğim hayalleri, hissedemeyeceğim duyguları düşünürdüm. Bu da beni belki daha da büyük bir çıkmaza sürüklerdi. O ise kendini yazıya verdi. Bunun doğru mu yanlış mı olduğunu bilemem. Ama yazmak, yaklaşan ölüme karşı son direnişi gibiydi. Bence kitabın en etkileyici yanı da burada başlıyor. Mahkûm öldü. Ölmekten kaçamadı. Ama düşünceleri kaldı. Victor Hugo sayesinde sesi bugün hâlâ duyuluyor. Artık fiziksel olarak yaşamıyor olabilir ama okuyan herkesin zihninde bir iz bırakıyor. Çünkü ölmek ölmektir. Ama yaşamak, geride bir iz bırakmaktır. İz bırakanlar ise kolay kolay unutulmaz.