Ömer KAŞ
Üstat
Kitap bir çocuğun yaramazlık hikayesiyle başlıyor. Yazar kitabın daha başında çocuğun duygusunu şöyle anlatıyor: "Babam beni sevmezdi, annem ise hep abimin tarafındaydı." Aslında kitaplar toplumun kültürünü de az buçuk yansıtır. Anne-baba ölünce kardeşlerin ayrılıp herkesin kendi hayatını bağımsız olarak yaşaması Japonların aile yapısında önemli bir ayrıntıya ışık tutuyor. Baş karakter küçük bir kentte öğretmenlik yapmaya gidiyor. Gördüklerini sorgulamadan edemiyor; işi bittiği halde müdürün eve gitmesine izin vermemesi, sorunları dile getirdiğinde insanların kayıtsız kalması kafasını daima meşgul ediyor. Kitabın içinde geçen "güçlünün hakkı" cümlesi dikkatimi çok çekti. Eserden alıntı bir cümle:"İyi ve temiz kalpli insanların ne şansları olabilir ki bulundukları toplumda, alay edilip aşağılandıkları sürece. Annesiz-babasız kahramanımızın maruz kaldığı ve şahit olduğu kötülükler karşısındaki yalnızlığına üzüldüm.