Vuslat Kahraman
Üstat
Didem Madak’ın ilk kitabı Grapon Kâğıtları, okuduğum en içten ve yaralayıcı şiir kitaplarından biri. Anne kaybının, çocukluğun kırılganlığının ve yalnızlığın nasıl bu kadar çıplak ve samimi yazılabileceğini gösteriyor. Dil yine çok sade ve gündelik; ama o sadeliğin altında derin bir acı var. “Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım” gibi dizeler uzun süre aklınızda kalıyor. Şiirler, şairin hayatından izler taşıyor ve bunu saklamadan, neredeyse itiraf eder gibi yazıyor. Bu yüzden okurken zaman zaman nefes almak için durmak gerekiyor. Ah’lar Ağacı’na göre daha ham, daha doğrudan ve daha kederli bir kitap. Didem Madak’ın sesini en çıplak haliyle duymak isteyenler için vazgeçilmez. Şiir seven herkese öneririm ama duygusal olarak yorucu olabileceğini de belirtmek isterim.