Yusuf Can
Kitapkurdu
Gözleri görmeyen bir çocuğun, kalpleri görmeyi öğrettiği bir hikâye… Furkan’ın hikâyesi, daha ilk sayfalardan itibaren insanı içine çekiyor. Gözleri görmeyen bir çocuğun yeni bir okula, yeni arkadaşlara ve hiç tanımadığı zorluklara rağmen hayata tutunma mücadelesini okumak gerçekten çok etkileyici. En güzel tarafı ise Furkan’ın acınacak bir karakter olarak değil, gücü, cesareti ve inancıyla çevresindekilere ışık olan bir çocuk olarak anlatılması. Dostluk, iyilik ve dayanışma öyle doğal işlenmiş ki kitabı okurken insan ister istemez kendi hayatındaki insanları düşünüyor. Ve o ip… Bence kitabın en güzel sembolü. Çünkü bazen bir ipin bir ucunu tutmak, sadece birine yardım etmek değil; “Ben buradayım, seni yalnız bırakmayacağım.” demektir. Çocukların hem duygusal dünyasına dokunacak hem de onlara dostluğun gerçek anlamını hissettirecek sıcacık bir hikâye. Bazen gözleri görmeyen biri, hayata hepimizden daha güzel bakmayı öğretebilir. İpin bir ucunu siz de tutun…