Bonibom
Üstat
Olay örgüsünden çok duygusal iç monolog üzerine kurulu, tam bir Amerikan romanı. Karakterlerin dışarıya söyleyemediklerini içlerinden dinliyoruz; sevgilerini, suçluluklarını, korkularını ve kaçınmalarını… Sıra dışı bir hikaye anlatmıyor ama insanların birbirine bağlanma biçimlerini güzel gözlüyor. Jackin hastalığı hikayenin doğal akışından çok, karakterlerin seçimlerini okur gözünde tartışmasız hale getirmek için eklendiğini düşündüm. Özellikle finalde yazar duygusal etkiyi ve zorunluluğu biraz fazla garantiye almaya çalışmış. Bir de bu kadar kaçıngan, duygusunu sürekli geri çeken ve karşısındakini de bunun yüküyle bırakan bir karakterin ardından destansı bir aşk yası tutacak kadar bağ kuramadım şahsen herkesin aksine. Seveni tutsun tabii, ona yakışır. Biz okuruz, biraz mesafemizi koruyabiliriz. Güzel yazılmış, duygusu kuvvetli, ilişkileri iyi gözlemleyen sade bir roman.