Aslihan Boran Gülayinci
Kitapkurdu
Nermin Yıldırım’ın insan ruhunun karanlık ve kırılgan taraflarını anlatma biçimini seviyorum. Karakterlerin hikâyesini okurken yalnızca onları değil, kendi geçmişimizi ve “Ben nereye aitim?” sorusunu da düşünmeye başlıyor Kitap bittikten sonra bende kalan cümle şu oldu İnsan bazen bütün hayatını eve dönmeye çalışarak geçiriyor; sonra aradığı evin bir adres değil, kendi içinde kurması gereken bir yer olduğunu fark ediyor.