Damla Ç.D.
Üstat
Muhabbet İlk birkaç sayfadan sonra bu kitap bana yaşamak, nefes almak, anlatmak ve birkaç adım daha ileri gidebilmek üzerine bir hikâye gibi geldi. Bütün bunları kolaylaştıran araç ise mektuplar. Yazarın anlatım tarzını da çok sevdim. Sade, anlaşılır ve okuru boğmayacak kadar edebi. Hikâyenin içine girmek hiç zor olmadı. Hikâyeye gelecek olursam; yaşanan acıların insanı bazen kendisine bir “dur” noktası koymaya ittiğini görüyoruz. Başkarakter 70’li yaşlarında olmasına rağmen, hayatındaki düğümlerin geç ya da erken, bir şekilde çözülebileceğini gösteriyor bize. Boğazda düğüm olmuş, yıllarca anlatılamamış duygular ve hisler, mektuplar sayesinde ve belki de o sihirli açılıştan sonra yavaş yavaş çözülmeye başlıyor. Ve geriye, yaşamın son dört yılı bile olsa, dolu dolu yaşanmış güzel anılar kalıyor.