Özge
Bilge
Sair Faik okumak beni hep şaşırtan, hayran bırakan, okuma eyleminin doyumunu yaşatan ve her daim heyecanlandıran bir eylem. Bu kitap da buna en güzel örneklerden biriydi. İlk satırlarından itibaren keyifle, gülümseyerek okuduğum Kumpanya öyküsü tiyatro kurma hevesiyle yanıp tutuşan bir grup insanın, kuracakları tiyatroya isim arama hikayesini ve yaşadıkları zorlukları akıcı ve muzip bir dille anlatırken bir taraftan da yalnızca Sait Faik'in değinebileceği insana özgü detayları barındırıyor. Kriz öyküsünün kahramanı üniversite öğrencisinin babası ve arkadaşlarıyla etik dilemma diyalogları da enfesti. Öykülere felsefe esintisi eklemek ancak usta işidir. Sait Faik de bunu başarmış bence. "Bugün hemen hemen unutulmuş olan insanlık. bir saadet için. insanların bütününün saadeti için yapılan her hareket insanlık hareketidir." *** "Edebi eserler insanı yeni ve mesut, başka iyi ve güzel dünyaya götürmeye, kurmaya yardım etmiyorlarsa neye yarardı?"