Fatma Çiçek
Hezarfen
Ermiş, Halil Cibran'la tanıştığım ilk kitap oldu. Kitabı dini bir eser olarak değil, daha çok felsefi bir metin olarak değerlendirdim. Hayat, ilişkiler, mutluluk, acı, özgürlük, sevgi ve insan olma hâli üzerine düşündüren bir kitap. Öylece okunup geçilecek cümleleri yok; bazı bölümlerde durup düşünmek, hatta kimi cümleleri tekrar okumak gerekiyor. Her düşüncesi bana aynı şekilde hitap etmese de beni düşünmeye sevk etmesi, kitabın benim için en belirgin yönüydü. Bununla birlikte, hakkında söylenenler kadar büyütüp “başucu kitabı” ya da “hayatımı değiştirdi” denilecek bir yere koyamıyorum. Güzel ve üzerinde düşünmeye değer bir kitap, fakat benim için bundan fazlası olmadı. Belki de felsefeye çok yakın bir okur olmamam bunun nedenlerinden biri. Kısacası Ermiş; ne abartılacak kadar büyük ne de göz ardı edilecek kadar sıradan, düşündüren ve farklı fikirler üzerine durup düşünme fırsatı veren güzel bir felsefi okuma deneyimiydi.