meltem eroğlu
Kitapkurdu
Siddhartha’yı okurken en çok, insanın kendini bulmasının başkasından öğrenilebilecek bir şey olmadığını düşündüm. Siddhartha birçok insanla karşılaşıyor, farklı hayatlar deniyor, yanılıyor ve hatta bir dönem kendinden oldukça uzaklaşıyor. Ama sanırım kitabın anlatmak istediği de tam olarak bu: Bazen doğru yolu bulmak için yanlış yollardan da geçmek gerekiyor. Kitapta en sevdiğim şey, mutluluğu ya da bilgeliği tek bir yerde aramaması oldu. Ne yalnızca öğretilerde ne de dünyadan tamamen uzaklaşmakta bir cevap var. Siddhartha’nın sonunda hayatı bir nehir gibi görmeye başlaması ve geçmiş, şimdi, gelecek arasındaki ayrımın giderek kaybolması özellikle etkileyiciydi. Kitabı bitirdiğimde bana “Hayatın anlamı nedir?” sorusundan çok, “Kendi hayatımı gerçekten yaşayarak mı öğreniyorum, yoksa başkalarının doğrularını mı takip ediyorum?” sorusunu bıraktı.