Bir şiir kitabından beklediğim şey yalnızca güzel dizeler değil, okurken kendime ait bir duyguya rastlamak. Şairin Günlüğü'nde de en sevdiğim taraf bu oldu. Bazı şiirler sanki bir başkasının günlüğünü okurken kendi iç sesime denk gelmişim hissi bıraktı. Gösterişli sözlerden çok, duygunun kendisine yaslanan bir anlatımı var. Yer yer hüzünlü, yer yer sorgulayıcı ama genelinde samimi bir şiir dünyası kuruyor. Bazı dizelerde durup yeniden okuma ihtiyacı hissettim. Şiir sevenlerin özellikle sakin bir zamanda, acele etmeden okuyabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ayrıca belirteyim bana şiiri sevdiren ilk şiir kitabım :)