P. Argun
Kaşif
Kısacık bir kitap bazen öyle şeyler anlatır ki, insanın yüreğini dağlar. Sayfalar arasında başlayan o umuda yolculuk, çoğu zaman çaresizliğin acısını en derinlerde hissettiren sert bir gerçeklikle yüzleştirir bizi. Özellikle Ortadoğu’da kaderin değişmek bilmez çarkı, nesiller boyunca aynı acıyı üretmeye devam eder. Ancak işin en acı yanı, kimsenin bu gidişatın nedenini sorgulamaya cesaret edememesidir; çünkü buna asla izin verilmez. Bu coğrafyada adaletsizliğe baş kaldıranlar anında "asi" ilan edilirken, sistemi yönetenler yalnızca kendi çıkarlarının peşindedir. Oysa unutulan bir gerçek vardır: akıl ve düşünce, insanı insan yapan, diğer canlılardan ayıran en temel özelliktir. Ne yazık ki bu topraklarda cehalet, eğitimsizlikle hep kol kola gezer. Sorgulamayan, düşünmeyen ve aklını özgürce kullanamayan kitleler yaratıldıkça, ne umuda yapılan yolculuklar son bulur ne de yürekleri dağlayan o hikâyeler diner. Çok sevdim…