ruhu_revan_
Hezarfen
İçimi acıtan, yüreğimi dağlayan bir kitap oldu. İnsan kötülüğü, fırsatçılığı, izleme merakını ve duyarsız kalabilmeyi ne (kadar) devam ettirebilir, abartabilir hikayesi okudum. Çaresizliği her yerimde hissettim. Çare bulmayı bazen her şeyden çok istedim cidden okurken. Kitap hayalci gerçekçilik denilen türe selam ediyor. Birçok Hasan Ali Toptaş kitabında olan bir durum bu. Yazar kendine özgü şekilde yazmaya devam etmiş bu kitabında. Her ne kadar son zamanlarda sessizliğini koruyan bir yazar olsa da güncel yazarlardan diyebileceğim ve sevdiğim bir yazar. Yazarlığından faydalanmak en sevdiğim şeylerden biri. Yüreğimizi acıtsa, midemizi bulandırsa da yazdıkları şeyler, insanı aydınlık ve karanlık yüzleriyle olduğu gibi birlikte yazıyor yazar.