Bir Delinin Anı Defteri & Palto-Burun - Petersburg Öyküleri ve Fayton
Bir Delinin Anı Defteri & Palto-Burun - Petersburg Öyküleri ve Fayton Ürüne Git
selinanter
Hezarfen
Gogol’un hikayelerini okurken, aradan neredeyse iki yüzyıl geçmiş olmasına rağmen insan hallerinin pek de değişmediğini düşünmeden edemiyorum. Görülme ve önemsenme arzusu, statü, para, hırs, insanın kendini olduğundan başka biri olarak görme isteği… Bütün bunlar onun kurduğu absürt dünyanın içinde bazen komik, bazen de oldukça acı bir hale bürünüyor. Gogol öyle bir mizahla anlatıyor ki bir yerde gülerken birkaç satır sonra kendinizi neye güldüğünüzü sorgularken buluyorsunuz. Derlemedeki bütün hikayeleri beğenerek okusam da, en çok Portre, Palto ve Bir Delinin Anı Defteri’ni sevdim. Portre… İstediğimiz şeylere kavuşurken kendimizden vazgeçiyorsak, gerçekten kazanmış sayılır mıyız? Palto… İnsan aynı insanken, yalnızca sahip oldukları değiştiğinde gördüğü değer de değişiyorsa, biz aslında kimi görüyoruz? Bir Delinin Anı Defteri… İnsan delirdiğini değil de sonunda gerçeği gördüğünü sanıyorsa, kendi gerçekliğinden nasıl şüphe edebilir?