SihirliFlut
Hezarfen
Yazma Momo, çocuk kitabı gibi görünse de aslında büyüklere söyleyecek çok daha fazla sözü olan kitaplardan biri.Michael Ende,zaman kavramını öyle güzel işlemiş ki okurken ister istemez kendi hayatımı,sürekli bir yerlere yetişme telaşımı ve gerçekten yaşamaya ne kadar zaman ayırdığımı düşündüm. Momo’nun en büyük yeteneğinin sadece dinlemek olması özellikle çok hoşuma gitti.Çünkü günümüzde herkes konuşuyor ama gerçekten dinleyen insan bulmak giderek zorlaşıyor.Duman adamların insanların zamanını çalması ise bana hiç fantastik gelmedi.Günlük koşuşturmalar,yapılacak işler,daha fazla kazanma ve daha hızlı yaşama telaşı içinde zamanımızı biz de fark etmeden birilerine ya da bir şeylere teslim etmiyor muyuz? Momo’nun elindeki çiçeği,kaplumbağası ve küçücük bedeniyle koskoca duman adamların karşısına dikilmesi kitabın masalsı tarafını çok güzel besliyor. Ama bu masalın altında oldukça güçlü bir eleştiri var:Zamandan tasarruf etmeye çalışırken aslında hayatın kendisini kaybediyoruz.