Seiobo Orada, Aşağıdaydı

Dilber Gogeer

23.08.2026

ilk dikkat ettiğim kitabın kapağındaki çizgilerin sürekli dolaşıyor,kıvrılıyor,kesişiyor,bir yerden başka bir yere gidiyor.japon bayrağındaki kırmızı güneşten batı antik yunana venüs de milo......derin,sessiz bir yolculuk....zaman ve mekan düz bir çizgi gibi ilerlemiyor ki yazarın en büyük özelliği ...en çok beğendiğim bölüm 34.....ustanın hayatı ve sanatı....BİR USTANIN SANATINA ULAŞABİLMEK İÇİN Kİ BURASI ÇOK ÇOK ÖNEMLİ kendini nasıl yok saydığını,hayatını neredeyse tamamen yaptığı işe nasıl adadığını anlatıyor.sanat bir ün ya da kendini ifade etme aracı değil SANATÇININ KENDİ EGOSUNU ESERİN ÖNÜNDEN ÇEKMESİ GEREKTİĞİ DÜŞÜNCESİNE YAKIN(işte burda gerçek sanatçı kimdir sorusunu bir daha düşünmek gerekiyor)nö tiyatrosu ustasında da ,ikona ressamında da,restorasyon ustasında da aynı şey vardır,SANATÇI KENDİNİ MERKEZE KOYMAZ....büyük sanat insanın kendini göstermeye çalıştığı yerde değil,kendini unutmayı başardığı yerde başlar...okunmaya değer..... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş