Tuğçe ateş
Kaşif
Naif man Süper kahraman ismi gibi.naifman! Yazarımız yine kendi yoğurt yiyişine göre anlamsızlık hissiyle debelenen (muhtemelen depresyon geçiren) kahramanımızı klişe biri olmaktan çıkartıyor.Bunu nasıl yapıyor hiç bilmiyorum fakat “Doppler “ kitabında da bunu başarmıştı.Ne anlatırsa anlatsın iyimser ve nüktedan üslubu insanı sarmalıyor.Bu okuduğum ikinci Erlend Loe kitabı. Doğruyu söylemek gerekirse “Doppler” kadar sevemedim.Odaklanmakta biraz zorlandım. Ancak yazar yine iyi iş çıkartmış diyebiliriz.Basit, sıradan olay ve durumlar loe de hiç iğreti etmiyor okuyucuyu.1996 da yayınlanmış “naif.süper” ile Türk okuyucusu geç tanışmışız.Neyse…Geç olsun güç olmasın.