SELİN EYLÜL ÇAKIR
Nihat Mercan’ın İstanbul’dan Bozcaada’ya uzanan yolculuğu, aslında yalnızca bir öğretmenin görev yeri değişikliği değil. Bu yolculuk; öğrencilerin hayatına dokunmanın, onlara yalnızca ders değil umut verebilmenin ve bir insanın doğru zamanda karşısına çıkan kişilerle nasıl değişebileceğinin hikâyesi. Kitapta özellikle eğitim anlayışının yalnızca bilgi vermekten ibaret olmadığının vurgulanması çok güzeldi. Bir öğrenciyi düşünmeye, soru sormaya, okumaya ve kendine inanmaya teşvik etmenin ne kadar büyük bir değişim yaratabileceğini görmek oldukça etkileyiciydi. Otizm Spektrum Bozukluğu olan bireylerin sevgi, sabır, anlayış ve doğru eğitimle neler başarabileceğine de yer verilmesi, hikâyeye ayrı bir anlam katmış. Çünkü kitap bize çok güzel bir şeyi hatırlatıyor: Bir insanın potansiyelini belirleyen şey, başkalarının onun hakkında koyduğu sınırlar değildir.