Küçük Yuvarlak Taşlar'da Nergis, Elif ve Mehmet'in hikayelerini ayrı ayrı okuyor ama aslında aynı ailenin yıllara yayılan hikayesine farklı pencerelerden bakıyoruz. Birinin aldığı kararın, yaptığı ya da yapamadığı bir şeyin yalnızca kendi hayatıyla sınırlı kalmadığını; yıllar sonra başka birinin seçimlerine, ilişkilerine ve duygularına kadar uzanabildiğini görüyoruz. Aynı yaşanmışlığın herkes için başka bir anlamı, başka bir kırgınlığı olabileceğini görmek de insanı ister istemez düşündürüyor. Melisa Kesmez'in kısacık bir kitapta aile, annelik, babalık, dostluk, yalnızlık, gitmek, kalmak ve yeniden başlamak gibi birbirinden farklı duygu ve durumları bu kadar doğal biçimde bir araya getirebilmesi beni etkiledi. Üstelik hiçbir karakteri kolayca haklı ya da haksız bir yere koymadan, yaşananları her birinin gözünden görmemizi sağlıyor. Aynı hikayenin içinde herkes biraz haklı, herkes biraz kırgın değil mi zaten?