Gülbeyaz Bozkurt K
Kaşif
Fareler ve İnsanlar’ı okurken beni en çok etkileyen şey, kitabın bu kadar kısa olmasına rağmen insanda bıraktığı duygunun bu kadar büyük olmasıydı. George ve Lennie’nin dostluğunu okurken bir yandan gülümsedim, bir yandan da sonunun nereye varacağını hissederek içimde bir huzursuzluk taşıdım. Lennie’ye kızdığım anlar da oldu, onun masumluğuna üzülüp içimi çektiğim anlar da… George’un ona olan bağlılığı ise kitabın benim için en dokunaklı taraflarından biriydi. İkisinin küçük de olsa kendilerine ait bir hayat kurma hayali, aslında ne kadar zor şartlarda yaşadıklarını daha da hissettirdi. Finaline geldiğimde ise gerçekten içim burkuldu. Bazı kitaplar bittiğinde hikâye orada kalıyor ama bu kitapta öyle olmadı. George ve Lennie’nin hikâyesi bittikten sonra bile uzun süre düşündüm. Dostluk, yalnızlık, umut ve çaresizlik üzerine çok sade ama çok güçlü bir roman. Kısacık bir kitap, ama etkisi uzun.