emine.zeynep
Üstat
Sadece iki ayağı sırayla öne atmaktan ibaret görünen bu sıradan eylemin aslında modern dünyanın dayattığı hız, kimlik, tüketim ve statü baskılarından kaçarak özgürleşmenin, doğayla bütünleşmenin ve içsel bir inzivaya çekilmenin en saf yolu olduğunu Nietzsche, Rousseau, Kant ve Rimbaud gibi tarihin büyük düşünürlerinin yürüyüş alışkanlıkları üzerinden anlayan felsefi bir denemedir. Kitap, yürümenin spor ya da bir yere yetişme telaşı olmadığını, aksine zihni tembellikten ve modern yaşamın yarattığı yabancılaşmadan kurtaran bir düşünme, direnme ve kendi kendinle kalabilme sanatı olduğunu son derece duru bir dille kanıtlıyor. Gros, felsefeyi akademik ve ağır bir yük olmaktan çıkarıp sokaklara, patikalara ve adımların ritmine taşıyarak okuyucuya hem edebi bir dinginlik sunuyor hem de bittiği an insanı evden çıkıp saatlerce tek başına yürümeye teşvik eden ilham verici, sarsıcı bir başucu rehberi ortaya koyuyor.