Tess Gerritsen’in Rizzoli & Isles serisi başta olmak üzere pek çok kitabını okumuş, sıkı bir Tess hayranıyım. Martini Kulübü serisinin iki kitabını da okudum. Gölge Dostlar’ı da böylece okumuş oldum. Fakat bu seride bir şeylerin eksik olduğunu hissettim. Aradığım o eski Tess Gerritsen tadını tam olarak bulamadım. Bunun sebebi karakterlerin daha ileri yaştan seçilmesi mi, kurgunun daha yavaş ilerlemesi mi, yoksa ben artık Tess’in kalemine doymuş olabilir miyim, emin değilim. Karakterlerin yaşları ve daha sakin kurgu, aksiyonun da geri planda kalmasına neden olmuş gibi geldi. Zaman zaman kitabın ilerlemediği hissine kapıldım. Konu macera ve gizem vaat etse de bu kez CIA, FBI gibi bildik unsurların çok fazla dışına çıkamadığını düşündüm. Serinin ilk iki kitabını çok daha fazla sevmiştim. Yine de Tess’in akıcı kalemi kendini hissettiriyor. Belki de beklentim fazla yükseldi. Her yazarın kitapları arasında bir “nazar boncuğu” olabilir. Gölge Dostlar da benim için öyle olsun.