SelceNina
Kitapkurdu
“Bir günlük, bir çocuğun hayatını değiştirebilir mi? Ya da bir hayalini?” Kitabı okurken kendimi bir romanın içinde değil, bir çocuğun hayatını kendi ağzından dinliyormuşum gibi hissettim. Kitap günlük türünde olmasına rağmen roman tadında ve su gibi akıcıydı. Yazarın kalemini gerçekten beğendim. Kitabın omurgasında aslında yalnızca bir çocuğun hayalleri değil; insanın, hayalinin peşinden giderken kendini, yeteneklerini ve yapabileceklerini keşfetmesi var. Çınar’ın dünyasında kendi hayatımdan cümleler buldum. Çünkü engelli bir birey olarak ilkokul ve ortaokul yıllarım pek iç açıcı değildi. Belki de bu yüzden Çınar’ın okul hayatını okurken bazı satırlar bana yalnızca bir çocuğun hikâyesini değil, kendi geçmişimi hatırlattı. Ayrıca Çınar, yer yer tabir-i caizse “büyümüş de küçülmüş” gibi olgun davranışlar sergiledi. Okurken yer yer gülümsedim, yer yer üzüldüm. Kendi okul yıllarım gözlerimin önüne geldi. Sayfaları çevirdikçe, aslında okulu ne kadar özlediğimi fark ettim.