Nohut Oda

laedri88

09.09.2026

Okuyup da beğendiğim öykü kitabı sayısı çok azdır; genelde bütün bir derleme içinde yalnızca bir-iki tanesi bana dokunur. Ancak Nohut Oda'daki hemen her hikâye ruhuma isabet eden bir ok gibiydi. Her bir öykü, kendi çapında bir roman derinliğiyle içime işledi. Aile bağlarını, sessizce kabullenilen ayrılıkları, kadınlık hallerini ve evin köşelerine sinmiş anıları o kadar sahici bir dille anlatıyor ki hikâyelere ayrı ayrı üzülmekten parça parça oldum. Özellikle kitaba veda eden 'Kız Kardeşim Handan' öyküsü beni yerle yeksan etti; sanırım kalbime en ince, en savunmasız yerinden dokundu. Hikâyenin sonunda gözlerim dolu dolu ağlarken buldum kendimi. Melisa Kesmez'in bağırmadan, usulca ve doğrudan kalbe işleyen bu naif dili kesinlikle unutulmazdı. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş