ismail_atan
"4'ün Kuralı" konu bakımından gerçekten güzel bir eser. Tarihin derinliklerinde ışık tutulmamış ve gizli kalmış bir şifrenin ortaya çıkarılmasını anlatıyor. Yazarlar eseri yazarken çok fazla "hal değerlendirmeleri" ne yer vermişler. Okur tam aksiyonun artmasını beklerken, roman kişilerinden birisinin geçmişte yaşadıkları anlatılmaya ya da iki kişinin arasında geçmişte yaşanmış bir olay araya giriveriyor. Maceradan ziyade kişi tasvirlerine ağırlık verilmiş bir roman. Eserin arkasındaki tanıtım yazında Nelson DeMille "Eğer Scott Fitzgerald, Umberto Eco ve Dan Brown roman yazmak üzere bir takım oluştursalardı ortaya çıkan eser 4'ün Kuralı olurdu." demiş. Ben bunu biraz abartılı buldum. Umberto Eco Ve Dan Brown'un kitaplarını da okudum. Kesinlikle Dan Brown tek başına daha güzel eserler ortaya çıkarıyor.

Abartılar bir kenara bırakılırsa eser okunmaya değer, güzel bir eser. Üniversitede okuyan bir grup arkadaşın birbirlerine olan bağlılığı da güzel anlatılmış. Bunun yanısıra bitirme tezini üniversitenin neredeyse ilk yıllarında almaları bana etkileyici geldi. Aslında bizde de bitirme tezi son sınıfta değil de ilk yıllarda verilse belki daha faydalı olurdu. Bu eseri okuduktan sonra "keşke böyle bir roman bizim Eski Türk Edebiyatı eserlerimizden biri için de yazılsa" diye aklımdan geçirdim. Düşünsenize "Divan-ı Hikmet" in içinden şifrelenmiş mesajlar çıktığını. Ne dersiniz, güzel olurdu değil mi?