utku2484
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki Ahmet Ümit benim en beğendiğim ve en takdir ettiğim yazarların önünde gelmektedir. Bu kitabın konusu ve kurgusu da çok ama çok iyi. Ancak Ahmet Ümit’in bugüne kadar yazdığı kitapları okuyanlar, üstatın konu ve kurgu yanında anlatım ve dil konusunda da ne kadar başarılı bir yazar olduğunu, deyim yerindeyse “kaymak gibi akan” kitaplar yazdığını gayet iyi bilirler. İnsan eline bir Ahmet Ümit kitabı aldığında kitaptaki konu ve kurgu sizi öylesine içine çeker ve o kitabı okumak o kadar rahattır ki insan birkaç günde o kitabı rahatça bitirir. Ama bu kitabın dili ve anlatımı üstata hiç ama hiç yakışmamış. Baş kahramanımızın olan Müştak Bey’in sürekli olan kendi kendine konuşmaları tek kelime ile insanı BIKTIRIYORRR!!! Evet kitap sürükleyici, sonucun ne olacağını çok merak ediyorsunuz evet kitabın kurgusu çok başarılı ama kitabı rahat okuyamıyorsunuz, İnanın kitabı okurken sıkıntıdan onlarca paragraf atlamışımdır. Üstatın sırf bunu kitabın sayfa sayısını 500’lere dayandırmak için yaptığına inanmak istemiyorum. İlk başta da söylediğim gibi belki ilk kez Ahmet Ümit okuyanlar bu kitabı sevecek ama üstatın daha önceki okuyucuları, üstatın kalemiyle neler yapabildiğini ve ne kadar kolay okunabilen kitaplar yazabildiğini bilenler bence bu kitabı o kadar da beğenmeyecekler, tıpkı benim gibi :(( Ne yazıkki olmamış be üstat gerçekten olmamış :((