Emel-Badesu
Ahmet Ümit'in okuduğum en iyi kitabıydı, kitabın yarısına gelmeden Mine nin nerde olduğunu anladım ama çok sayıda tahminler üretmeme rağmen sonuna yaklaşamadım bile, olayların birbirine bağlanışı dahiyane, genelde karakterlerin iç dünyası ,kendi kendine konuşmaları sıkıcı olabiliyor ama Sedat mükemmel yansıtılmış, heyacanla okudum