gri_mai
elif şafak için gerçekten ciddi ön yargılarım vardı. yok hayır öyle milli duygulardan dolayı değil daha çok niyetinin iyi olmadığını düşündüğüm için yoksa düşüncesi yüzünden kimseyi yargılamak bana düşmez, ve bu ön yargı sebebiyle de kitaplarını okumayı reddediyordum. taa ki tesadüf eseri bu kitabı okuma mecburiyetinde kalana kadar.

bu yazarın okuduğum ilk ve tek romanı. belki de tasavvuf edebiyatı ile ucundan kıyısından ilgim olduğu içindir 4-5 günde sindire sindire okudum. tekrar da üstünden geçmeyi düşünüyorum. özellikle de olaylara bir kadının gözünden bakmak ayrı bir keyif verdi.

ön yargıma gelirsek, bunun kötü bir şey olduğunu bir kez daha fark ettim. niyeti bir anda iyi niyete mi dönüştü? yoo hayır hala daha pek farklı düşünmüyorum ama düşüncelerime eserlerini okudukça tekrar şekil vermem gerektiğine karar verdim. bir insanın daha doğrusu bir yazarın 1 kitabını o yazar hakkında her şeyi anlatmadığı ayırdına vardım sanırım. yani sadece aşk'ı okuyarak elif şafak hayranı olamayacağım gibi - kesinlikle takidir ettim o ayrı- söz gelimi baba ve piç ile ya da köşe yazıları denemeleri vs ile de düşmanı kesilemem.

eğer benim gibi ön yargılıysanız yazara karşı bu kitabı okurken onu unutun, çünkü o önyargınız bu kitapta işlemeyecektir çünkü bu kitapta siyasi fikirler ve çapraşık düşüncelerden ziyade daha saf bir anlatım var. karakterlerden birisi illaki sizi hayatınızda biryerlerden yakalayacaktır. eğer ön yargınız yoksa zaten hiç düşünmeden okuyun derim ben.