munis_edip
türk öykücülüğünün köşe taşlarından biridir mustafa kutlu..nitekim son dönemde rasim özdenören beyle beraber hikayeciliğimizin çifte lokomotifleridir..
uzun hikaye ismiyle müsemma bir kitap..samimiyeti zaten daha ilk sayfada tam manasıyla yakalamak mümkün..kutlunun özgün üslubu zaten imzası niteliğinde..
bir eser okurken o an içinde bulunduğumuz ruh hali kitaba nüfuz etmemizde bize sadakatle refakat eder..yani kitapdaki kurgunun geliştiği duygusal zemin eğer bizim içimizde de mevcutsa o yapıtı anlama ve içselleştirme pek hızlı ve sağlam olacaktır..eğer okunan eserin ruh haliyle bizim psikolojimiz uyuşmazsa o zaman bu anlama nüfuz etme yüzeysel kalabilmektedir..içselleştirme zayıf olduğu için de hatırlama gücümüz zayıflayacaktır..yalnız mustafa kutlunun bu kitabında durum hiç de öyle değil..hangi ruh halinde olursanız olun kitap sizi daha ilk sayfadan sarıp sarmalamaya başlıyor..kitabın samimiyeti ve halet-i ruhiyesi bizi ve içimizdekileri aşan bir konumda..seni kolundan tutuyor ve onu en iyi şekilde anlayacağın hangi noktaysa götürüp zihnini oraya bırakıyor..bir anda ihata ediliyorsunuz ve ruh haliniz kitabın psikolojisine inkılap ediyor...
sayın mustafa kutlunun kaleminde mürekkep hiç kurumasın inşaallah..