KY-138843
Kemanımla Sana Bir Ses, bir sanatkârın günlüğü… Bestekâr Nurhan Hekimoğlu’nun, dostu Osman Nuri Özpekel’e bıraktığı ve ölümünden sonra yayınlanan günlükleri… Günlükleri okurken Kemanı ile çok kere ses verdiği ama karşılığını alamadığı aşkı Canan’a (kitapta bu isim kullanılıyor) yazılmış çoğu satır. Karşılıksız bir aşk yüzünden hayatının her geçen gün daha karamsar ve dibe vuruşuna şahit oluyorsunuz Hekimoğlu’nun… Zaman zaman Nurhan Hekimoğlu’na acıyıp, Canan’a sinir oluyorsunuz. Kitabın sonu ise tam bir yıkılış Hekimoğlu için. Kitapta eleştireceğim tek nokta, kitabı yayına hazırlayan Özpekel’in, bazı sayfalarda orijinal el yazılarını eklemesi oldu. Eleştirmemin nedeni ise, Canan isminin geçtiği sayfanın orijinaline bakıp, aslında Canan’ın kim olduğunu hemen görüyor olmanız. Bunun gözden kaçtığını sanmıyorum. Olsa olsa, dostunun hayatına zarar verdiğini düşündüğü şahsın, gerçekte kim olduğunu okuyucular anlasın diye bir vefa borcu ya da öç alma duygusu olabilir Özpekel’in…