entrapmen
Ahmet Umit'in daha evvel yalnizca bir kitabini okumustum, "Beyoglu Rapsodisi". Pek basarili buldugum soylenemezdi, daha sonra bu kitabin Ahmet Umit tarafindan yazildigini duyunca acikcasi pek mutlu olmamistim. Kitabi okumaya baslayip kitabin icinde kayboldugumda kafamda bu yargilardan eser bile yoktu.

Gercekten basarili bir polisiye turk roman'i. Karakterin agzindan olaylarin ele alinmis olmasi ve araya serpistirilmis ruya sekanslariyla garip bir sarmal olusturdugu soylenebilir.

Bunun yaninda kahramanin agzindan anlati yolu sayesinde kahramandan bir saniye bile ayrilmiyor ve aklindan gecenlerde dahil herseyi ogrenebiliyoruz. Buldugu ipuclari dahil herseye ulasabilmek bizden bir seylerin gizlenmedigini bilmek guven veriyor ve romanin okunurlugu mumkun mertebe arttiriyor.

Roman'in tek handikapi sayilabilecek olay ise 200. sayfada bu tur'e asikar olanlar tarafindan roman'in sonunun bilinme asamasina gelinmesi. Tahminin otesinde bilinirlik saglamasindan baska bir handikap'i olmayan bu roman'i herkese rahatlikla tavsiye edebilirim.