adige
1988 yılı lisedeyken edebiyat dersi ödevi olarak okuduğum bir kitapdı. kitap okuma hevesim yüzünden ta ilkokuldan beri hep kitaplık kolu başkanlığı yaptığımdan okumadığım kitap kalmamıştı. bu ödev verilince okumadığım pek kitap kalmadığı için halk kütüphanesine gidip seçtiğim bir kitaptı. yazarını hiç tanımadığım halde kitap beni kendine çekmişti . derste kitabın özetinin anlattığımda tüm sınıf tenefüse bile çıkmadan tam 1 saat beni dinlemişti. öğretmenimin yüüzndeki şaşkınlığı halen unutamam. 15 yaşındaki birine göre çok ağır olarak değerlendirdiği bir kitabı nasıl bu kadar güzel anladığıma ve anlattığıma inanamamıştı. aradan 14 yıl geçti ve ben batmayan günü ilk günkü gibi hatırlıyorum...
şimdi tekrar alıp çocuklarım da okusun diye kütüphaneme koyacağım bu eser bence herkesin alması ve okuması gereken bir şaheser... gerek konusu gerekse yazarın muhteşem uslübu sizi kitabın derinliklerine alıyor.. yazım dili çok güzel.. teşbih sanatı öyle güzel kullanılmıştı romanın kahramanlarını anında resim olarak beyninize çiziyorsunuz... semiha ayverdi eserleriyle bir ödev sayesinde tanışmış oldum ama ondan sonra tüm eserleri hayatıma yön veren bir ışık oldu... batmayan gün asla benim kalbimde batmadı... herkes mutlaka alsın ve okusun özelliklede gençler mutlaka okusunlar...her cümle onlar için ölene dek unutmayacakları dersler verecek...