pintipanda007
ilişkilerimizi göz önüne aldığımızda yazarın ne kadar doğru bir tez ortaya attığını görürüz. bu tezini doğrulayacak biçimde bir yaşamöyküsü üstelik bu.yer yer yunus olduğumuz yer yer iskender , bazen pembe bazen cemile , esma , tobiko ...aslında hepimiz salt beyaz ya da siyah değiliz.korkularımızın yanında heybetimiz , güçsüzlüğümüzün yanında gücümüz var.fakat göstermek istediğimiz yanımızla gösterdiğimiz yanımız bazen ayrılmakta.zaten bu da bizi birbirmizden tamamen ayırmakta.bir çok insanın öyküsü bu senin , benim ,bizim sokakta alabildiğine gördüğümüz herkesin hayatına dokunmuş Elif Hanım.bir karışım yapmış üstelik ne kadar çapraşık , düzensiz çatısık görünse de birbiriyle uyumlu.çarkların dişleri sonunda kanata kanata da olsa uyum içnde çalışıyor.zaten insan böyle değil midir hayatta?içinde yaşadığımız karmaşadan uzaklaşıp naptığımızı düşünmemizi sağlayan bir roman bu.ağızda acı ama mutlak surette tekrar yenmek isteyen çiğ köfte gibi..kalemine sağlık Elif Hanımın...