İstanbul Hatırası

tubinur

11.10.2012

kitabın ilk 100-150'nci sayfaları geçince; 1 : kitap kendini tekrarlıyor. 2 : katil yada katilleri anlıyorsunuz ki bu hiç hoş değil. ipucundan ipucuna sürüklenme yok.sürükleyici değil, bilakis sıkıcı.karakterler sınırlı.o yüzden tahmin edilebilir bir şekilde sonlanmış.üstüne üstlük klişelerle süslenmiş.ne diyeyim grange,dan brown falan tercihim.polisiye roman soluksuz olmalı, finaliyle de alt üst etmeli,ama bu kitap istenileni vermekten çok uzak.ha birde ; "dindar kesim genelde yobazdır, hatta teröristtir,ama bizim caminin imamı var bilmem ne efendi, o başkadır.anlamaz saftır o ayrı.Ama bizim solcu kesim öyle mi geçmişte silahlı eylemlere karışmıştır,ama şimdi pişman.aydındır,aktivistdir,menfaat dünyasında namuslu erdemlidir."gibi klasik keskin aşağılayıcı-yüceltici sınıflandırma tavrı var ki, malum köşe yazılarının roman hali. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş