muharrirane
Anar'ın okuduğum dördüncü romanıydı. Önceki kitaplarına kıyasla "zorlama bir eser"le karşı karşıya olduğumu düşündüm. Ayrıca yazar aynı anda birçok şeyi söyleme, bir taşla üç beş kuş vurma derdine düşmüş. Bazı eleştirmenlerin kitaptaki her karakterin bir gerçeği temsil ettiğini belirtmeleri yazarın Osmanlıya ve tüm maneviyata ironik bir üslupla yaklaşmasını haklı göstermez. <br />Üç bölümlük kitabın bazı bölümlerinin sadece bir iki paragraftan müteşekkil olması bir kalemşorluk göstergesi niyeti taşısa da sıkıcılık oluşturmuş. <br />Yazardan beş yılın ardından daha nitelikli bir eser beklerdim.