Mehmet Targün
Üstün Dökmen'in kitapta vermek genel fikir birey olarak ve toplum olarak insanların aslında ne kendisine nede topluma dürüst davranmadığı; toplumsal dürüstlükten daha çok bireysel dürüstlüğün daha önemli olduğunu vurguladığı bir kitap.Bu düşünceleri anlatırken aslında hepimizin gözü önünde olan baktığımız fakat bir türlü göremediğimiz kandırmacaları bir piskolog-sosyolog tavrı ile bize göstermektedir.Hataları toplumun kendiseine mal etmeden önce insan kendini bakmalıdır.İğneyi başkası,çuvaldızı kendine batır durumunu çok net ortaya koymuştur.Bunun dışında kitap ile ilgili söylenecek önemli bir konuda,kitabın edebi yönü ve uslubu oldukça zayıf olmasıdır.Üstün Dökmen bir şiir yazıyor fakat şair değil,roman da yazmış fakat romancıda olamamış.Kitap kesinlikle bir roman tadında değil bence kitapta vermeye çalıştıklarını başka bir formatta yazsa(makale gibi) daha iyi olabilirdi.