Doğan Altıntaş
kitap hakkında söylenecek çok şey var.ilki diliyle ilgili.ilkokul öğrencisinin bile anlayacağı bir üslupla zor anlaşır meseleleri anlatmadaki hünerini takdir etmeliyim.okumaya başlarken "bu eseri ben de yazabilirim" küstahlığına kapıldığımı itiraf etmeliyim.okudukça eserin aslında yaş grubunun daha geniş bir okur yelpazesine sahip olduğunu anlıyorsunuz. kitabı bir çırpıda okuyup bitirdiğinizde ise iyi iş çıkarmış diyorsunuz. beş öğrencime bu kitabı hediye ettim.verdiğim paraya da hiç de üzülmüyorum.siz de okuyun pişman olmazsınız.ayrıca eleştiri olarak şunu da eklemeliyim ki eserde siyah ve beyaz netliğinde iyiyle kötünün verilmiş. içinde gri rengin olmadığı mutlu bir ütopik dünya portresi çizilmiş. ne olmuş yani. olsun böylesi de güzel.siyasi yönlerine gelirsek; bence abartılacak kadar siyasi bir kitap değil.oldukça hümanist ( insancıl ) olduğunu söylemeliyim.hakkaniyete aşırı derecede önem vermesinden dolayı sadece lakabı solcu olan "Bulgaryalı Ali", gerçek olamayacak kadar hayali ama bunu zaten önemsemiyorsunuz. yeni ve uzun başka bir hikayeyle eser sona ererken aklınızda sadece sizde uyandırdığı unutulmaz tadı kalıyor. dünyada yaşayan bütün insanlara gönül rahatlığıyla bu kitabı tavsiye ederim.