seyyah1657
Nazan Hoca'nın önceki kitaplarından çok farklı bir üslubu benimsediğini görüyoruz bu romanda.Diğer kitaplarında rastladığımız sanatlı anlatım,uzun,devrik cümleler,abartılı dil,bu kitapta yerini sade bir dile ve yalın bir anlatıma bırakıyor.Okuyunca dedim ki,hocam beğenilme kaygısından kurtulmuş,rahat,sürükleyici bir anlatıma nihayet kavuşmuş.
Romanda dedesinden kalan mektup ve fotograflardan hareketle geçmişini arayan bir kadın görüyoruz.Ancak bu arayış ve geçmişe ait bilgiler,fotografların içine girilerek gerçekleştirilmiş ki ben bunu çok basit buldum şahsen.İki koldan ilerleyen bir roman.Bir yanda anneannesi Zehra'nın hayatından kesitler,diğer yanda dedesi Setterhan'ın hikayesi.Çok sıcaktı vesselam.