Öldüğüm Gün

ws35

06.01.2013

Kitap en büyük korkumuzu ölümü, yok oluşu, unutuluşu çok güzel ve gerçekten edebi bir dille anlatıyor. Bu naçiz fikrim. Konusu itibari ile okumaktan zevk almadım. Her sayfada kalbim biraz daha sıkıştı ve daraldım. İnsan kitabın her sayfasında ölümü düşünüyor. Hayatında en sonda düşünmesi gerken şeyi 200 küsur sayfanın her birinde düşünüyor. Ama ölüme bakışımı değiştirmedi desem yalan olur. -Yanlış anlaşılmasın okuduğuma zerre kadar pişman değilim, asla unutmayacağım bir roman-

Neticede yazarın dediği gibi ölümü bilmiyoruz aslında. Ama bu kitapla bir fikrimiz oluyor.
"Ölüme bir isim bulmak ölümü bilmek değil ki. Görünen ölümün adı ölüm, olan ölümün adı henüz konmuş değil" Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş