ef88
Tek kelimeyle Dostoyevski’nin şaheseridir. Dostoyevski olayları anlatırken dönemine göre oldukça yenilikçi bir yol takip etmiş. “Çocuklar” bölümü son derece başarılı bir şekilde olaylarla örtüştürülmüş. Açıkçası beni derinden etkileyen bir kitap oldu. Başkarakterlerin hepsinin kişilikleri (Dostoyevski’nin diğer eserlerinde olduğu gibi) etraflıca çiziliyor ve bu durum okuyucuyu kitapla adeta bütünleştiriyor.
Çeviriden söz edecek olursak şöyle bir durum söz konusu: Zamanında çevrilirken sansürlenen birkaç sayfa kitabın bu günkü son haline eklenmiş ve bu eksiklik giderilmiş. Bir de ateist İvan’ın “Büyük Engizisyoncu” hikâyesini pek çok kez okumama rağmen anlayamadım. Bu hikâye için başka bir kaynaktan yararlanmam gerekti. Taluy’un çevirisinde hikâyedeki şahsın İsa peygamber olduğunu çıkaramamıştım…(Aslında bu durum çeviriden mi kaynaklanıyor tam emin değilim.)
Suç ve Ceza mı yoksa Karamazov Kardeşler mi diye bir kıyaslama yapacak olursak ikinci seçenek bende daha ağır basıyor. Aslında Suç ve Ceza’ya hakim olan öykü altıncı kitapta yer alan “Esrarengiz Ziyaretçi” de pek çok değişiklikle beraber öz bir biçimde kendini hissettiriyor. Tekrar tekrar okunası olan bu eseri okumayı herkese ısrarla tavsiye ederim.