ef88
Dostoyevski’nin ikinci romanıdır. Döneminde eleştirmenler tarafından beğenilmemiş olmasına rağmen Dostoyevski ileride bu romanının büyük ses getireceğini ön görmüştür. Ve bu ön görüsünde de bence haklı çıkmıştır. Çünkü Dostoyevski, Öteki’nin karakteri Bay Golyadkin’i şizofren olarak başarıyla çizmiştir. Daha o dönemlerde şizofreninin tam olarak ne olduğu bilinmiyorken bile bu durumun bir romanda böylesine yetkin bir şekilde ele alınmış olması başlı başına bir başarıdır. Aslında romanda (pek çok okuyucu yorumunda yanlış olarak anlaşıldığı ve aktarıldığı gibi) Bay Golyadkin’e benzeyen ikinci bir şahıs yoktur, bu sadece Bay Golyadkin’in bir hayalidir. Zaten Dostoyevski son olarak Karamazov Kardeşler’deki ateist İvan’ı da bir şizofren olarak karakterize etmiştir. Buradan hareketle onun bu hastalığı ve hastalığın insan kişiliğine yaptığı etkiyi bildiğini söylemek mümkün. Yani bu romanı okurken başkarakterin bir şizofreni hastası olduğunu göz önünde tutmalıyız. Ben bu romandan oldukça zevk aldım, herkesin okumasını tavsiye ederim.