KY-138843
Kayıtsız şartsız bir Grange hayranıyım. Çünkü bana polisiye gerilim türünü sevdiren yazardır kendisi. Ancak Grange okuya okuya onun karanlık ve psişik kurgularına alıştım sanırım. Zira Ölü Ruhlar Ormanı’nı bitirdiğimde en az tatmin olduğum Grange eseri olduğu kanısına vardım. Eser sıkıcı değil. Ama bir şeyler eksik sanki. En doğal ifadesiyle heyecan eksik... Her bölüm sonrası diğer bölümü ile ilgili bir türlü bende uyandıramadığı merak eksik… Son 40–50 sayfasında bende ancak uyandırdığı merakın, katilin iki dakikada hayatını kaybettiği bir final ile heder edilmesi de cabası. Sanki Grange bile “çok uzattım ve sıkıldım” der gibi, tek bir mermi ile kitabında kusursuzca cinayetler işleyen insanüstü güçleri olan katili öldürüvermiş. Ama yine de Grange için her yeni kitabı çıktığında hazır bir primim var.