ada_cey
Orta yaş gurubunun üzerinde Paris’te yaşayan bir insanın aşkı uğruna dilini yolunu bilmediği epilepsi hastası bir gençle yola çıkması, Kazakistan’a gidişi Almaata’dan sonra steplerinde yaptığı yolculuğu çok ilginç karısının daha genç birini sevmiş olabileceğini ve buralarda öleceğini düşündüğü anlarda bile biricik aşkı Esther’e yakın olmak istemesi çok anlamlı sevgi bu olmalı dedirtiyor insana.
Mikhail epilepsi (sara) hastası bir genç bütün özellikleri taşıyor Paris’te bir lokantada kriz geldiğinde orada bulunan insanların Mikhail’e bilinçli bir şekilde yardımcı oluyorlar, bizde olsa hemen soğan getirin feryatları ile yardıma koşulur hastanın etrafı etten duvarla örülür bu tamamen yanlış bir uygulama. Yapılması gereken rahatsızlanan kişinin elinde her hangi bir alet varsa kendisine ve çevresine zarar vermeyecek şekilde kontrol altına almalıyız bir de yere düşmesi anında başını her hangi bir yere çarpmasına mani olacak şekilde yardımcı olmalıyız. Mikhail rahatsızlıktan sonra kendini kuş gibi hafif hissediyor oysa rahatsızlık sonrası kişi kendini çok yorgun hisseder ve uyumak ister.
Zahir giriş bölümünden sonra adeta kitabı elinizden bırakamıyorsunuz çevirisi çok iyi kitap okumayı seviyorsanız okumanızı tavsiye ederim