Gülbin İnce
Hasta ve artık ihtiyar bir yazarın yatağından gelen sesler: <br /><br />SÖZCÜKLER <br />Yine aynı şey, gecenin karanlığı ve sesziliği ürpertiyor içimi. Biliyorum yaşlandım,ama içimdeki korku " bir çocuğun yüreği gibi" hala. Keşke bilebilsem kalan zamanın tiktaklarının sayısını. Kim bilebilir ki?Neyse boşver şimdi zamanı, en iyi dostlarıma sığınırım, yıllardır her herdime derman sözcükler.Ama neden çağrıma cevap vermiyorlar, artık beğenmiyorlar mı beni? Şimdi oturup onların keyfini mi bekleyeceğim yani....<br /><br />Kitabın ilk sayfasında anlatılanları kendimce yorumladım.