ismail_atan
Mustafa Armağan'ın "Osmanlı; İnsanlığın Son Adası" adlı kitabını okuduğum zaman aldığım hazzı hiç unutmamıştım. Bu kitap da benim için bu derece değerli. Gerçekten kitabı elimden bırakamadım. Sonuna geldiğim zaman yavaşladım. Bitmesini istemedim. Cumhuriyet gençliğinin beynine enjekte edilmiş birçok önyargı bu kitapla siliniyor. Yakın tarihimiz bile bunun örnekleriyle dolu. Aklımızda kalan, demiratmış sorulara o kadar açıklayıcı ve mantıklı bir şekilde yaklaşmış ki Yavuz Bahadıroğlu kendisine gıpta ettim. Körü körüne Osmanlı'yı savunmak değil bu kitap. Doğruyu yanlışla beraber göstererek Cumhuriyet gençliğine bir kıyaslama ortamı yaratmak istemiş. Özellikle insanımızın Osmanlı insanıyla karşılaştırılması ve ortaya çıkan durumlar gerçekten ibret verici.
Tarihten ya ders alınır ya da onda ibretlik numuneler bulunup çıkartılır. En azından Emre Kongar'ın yaptığı gibi tarihe "tu kaka" şeklinde yaklaşmamak ve ondan ders almak gerektiği kanısındayım. Yavuz Bahadıroğlu'nun kemine sağlık....